جان خواهم از خدا، نه یکی بلکه صد هزار ★★★تا صد هزار بار بمیرم برای یار من زارم و تو زار دلا یک نفس بیا★★★تا هر دو در فراق بنالیم زار زار از بس که ریخت گریهٔ خون در کنار من★★★پر شد از این کنار، جهان، تا به آن کنار در روزگار هجر تو روزم سیاه شد ★★★بر روز من ببین که چه ها کرد روزگار چون دل اسیر تو

عزیزم..

تو که دلتنگ نشدی ببینی

چطوری بهترین خاطره ها

بی رحمترین هاشون میشن

ناله از دوری آن کن که تو را می فهمد عشقِ خود صرف همان کن که تو را می فهمد دردِ دل ، شعر قشنگ ، این همه احساسِ لطیف به کسی این سه بیان کن که تو را می فهمد نوجوانی و جوانی چو بهاریست به عمر پای آن ، عمر خزان کن که تو را می فهمد دل به هر بار غم و درد فرو می ریزد به کسی پس نگران کن که تو را می فهمد

نمیدانم کدام یک بیشتر درد داشت..

فراموش کردن یا فراموش شدن؟!

...

به هرحال

.

فراموش میکنم فراموش شدنم را :)